Jan Beerling heeft houvast aan kunstHengelo's Weekblad 15 maart 2010 HENGELO – Jan Beerling is nooit een fanatieke sporter geweest, maar tegenwoordig komt zijn trainingsarbeid aardig in de buurt van die van een goedbetaalde profvoetballer. De kunstenaar mikt daarmee niet op een mooie transfer, maar op een leven met perspectief. Want ooit wil hij weer lopen. De vraag is echter hoe reëel dat is voor iemand met een hoge, incomplete dwarsleasie… |
 |
|
| Ruim twee jaar schreef Jan Beerling (56) een column in het Hengelo’s Weekblad. Vorig jaar rond deze tijd verscheen zijn laatste bijdrage. In zijn stukjes beschreef de Hengeloër zijn gevecht tegen de beeldvorming en de ongemakken van z’n handicap. Op 17 augustus 2006 viel Beerling van de trap en kwam dermate ongelukkig terecht dat hij verlamd raakte. “Ik was amper in het ziekenhuis of mij werd al verteld dat ik het lopen wel kon vergeten.” Nog altijd vecht hij tegen dat idee. “Doktoren zijn sowieso niet erg positief ingesteld. Misschien bang om valse hoop te wekken? Het moet natuurlijk reëel zijn, maar ik vind dat je mensen hun hoop niet mag onthouden.” Zelf gelooft hij heilig in verbetering. Zo traint Beerling twee keer per week een half uur op een zogeheten ‘BerkelBike’. Die kon hij aanschaffen na een sponsoractie van bevriende collega kunstenaars. Kleine stroomstootjes zetten zijn benen in beweging. Hij kweekt daarmee spiermassa. Verder doet hij elke ochtend een half uur oefeningen op bed en zwemt hij elke zaterdag in ’t Roessingh. “Ik heb me ook aangemeld als proefkonijn voor de Mindwalker. Dat is een soort looprobot, die door de UT wordt ontwikkeld, waarmee je – door vanuit je hersenen signalen te sturen – kunt lopen zonder spierkracht.” In z’n dromen loopt hij trouwens nog altijd. “Dat zit nog zo in mijn systeem”, lacht hij. Zijn leven is door het ongeluk volledig op z’n kop gezet: Hij moest op zoek naar een gelijkvloerse woning, hij moest zijn fiets inruilen voor een handbike, waarmee hij vanuit zijn rolstoel met de armen kan fietsen en zijn auto werd een busje. | foto: Jan Beerling legt collega-kunstenaar Jannemiek Tukker de finesses van een camera uit, zodat zij straks haar eigen werk zo mooi mogelijk op de gevoelige plaat kan vastleggen. FOTO: FRANKLIN VELDHUIS
Zijn grootste passie, de kunst, bleef echter. “Voor de expositie Stadsgezicht eind vorig jaar in Hengelo maakte ik een foto van een mooi opgemaakt meisje, dat aan een ijsje likt. Dat ijsje had ik volgestopt met scheermesjes. Daarmee de scherpe kantjes van het leven symboliserend. Dat had ik misschien niet zo gedaan als ik dat ongeluk niet gehad had. Ik ben me er niet zo bewust van, maar het werkt kennelijk toch door." Een van z'n laatste projecten is de video Aqulinus. "Daarin heb ik de MRI-scans verwerkt, die gemaakt zijn na m'n ongeluk. Eind deze maand wordt de film vertoond tijdens het Media Art Flow Festival 2010 in Almelo en op het Beeldbuisfestival in Zwolle."
Ronald Schulp van AkkuH (Aktuele kunst Hengelo in de Creatieve Fabriek) vroeg Beerling om een fotografieafdeling op te zetten. Dat houdt onder meer in dat hij beeldend kunstenaars leert hoe ze hun werk het best kunnen fotograferen voor bijvoorbeeld een folder of portfolio. Hij heeft veel ervaring met lesgeven. "Ik heb jarenlang cursussen gegeven voor CREA, maar dat was meestal in de avonduren. Daar had ik geen zin meer in."
|
